iLearner

De pandemie heeft alle sectoren van de samenleving verstoord en zijn fout aan het licht gebracht

lijnen - vooral in onze onderwijssystemen. De reactie op de crisis heeft

heeft een aantal indrukwekkende reacties gegenereerd van de kant van individuen en

kleine groepen als opvoeders zijn opgevoerd om hun gemeenschappen te dienen. In

In sommige gevallen hebben publieke en private partnerschappen de hiaten opgevuld. Sommige

systemen zijn in staat geweest om snel leerervaringen op afstand te leveren,

maar de meesten hebben moeite om aan de behoeften van iedereen te voldoen. Gelijkheid, toegang

en capaciteit achtergelaten. Voorafgaand aan de pandemie, veel onderwijs

systemen tot stilstand waren gekomen, legde de pandemie de zaak bloot die fundamenteel was

veranderingen zijn nodig.

Door deze verstoring is erkend dat scholen een

vitale rol die verder gaat dan leren. Hun justitiële en gemeenschapsrollen zijn

centraal in een gezonde samenleving. Terwijl we worstelen met de problemen van heropening

scholen in deze onzekere tijd, moeten we de gelegenheid aangrijpen om na te denken

over wat er is geleerd en wat het belangrijkst is.

De uitdagingen die tijdens de verstoring werden benadrukt, mogen niet als een

verrassing. In het afgelopen decennium is de betrokkenheid van studenten enorm gedaald.

Het gevoel van hoop van studenten is afgenomen. Bijna een op de vijf studenten

bereikt geen basis minimum niveau van vaardigheden om in de huidige tijd te functioneren

maatschappij. Bovendien hebben veel schoolsystemen geen gelijke tred gehouden met

technologische vooruitgang; scholen hebben geen brede toegang tot

digitale tools. Toen de pandemie toesloeg, had 1 op de 5 studenten geen toegang

naar internet of een apparaat om ze te ondersteunen bij vergrendeling. Deze verstoring

onthulde systemen die ernstig onvoorbereid waren om alle leerlingen te ondersteunen.

Om het duidelijk te zeggen: het is tijd om onderwijs te situeren als een instrument van

individueel en maatschappelijk goed.