Garbage Catcher

Ciddi bir konu hakkında bir oyun.

Çevre? Hayır. Pazarlama.

Hyper casual oyunlarda, bir oyunu geliştirmek için harcanan miktarın, o oyunu listenin en üstünde görmeniz için harcanan ücretten yüzlerce kat daha az olduğunu biliyor muydunuz? Yani, değerinden yüzlerce kat daha fazla harcıyorsunuz?

Zaman kaybetmeyin ve aşağıdaki metni okuyun. Zamanınız yoksa, SONUÇ kelimesine kadar aşağı kaydırın.

Free2play'den önceki mutlu zamanlarda, dene ve satın al modeli uygulanıyordu. Bir oyuncu, bir oyunun demo sürümünü ücretsiz olarak alabilir ve beğenirse tam sürümünü satın alabilirdi. Tüm işlevler mevcuttu, oyun dengesi mümkün olduğunca ayarlanmıştı, farklı beceri seviyelerine sahip oyuncular için zorluk ayarlaması sunulmuştu.

Sonra free2play geldi. Denge öyle bir şekilde bozuldu ki, oyunu belirli bir noktada premium öğeler satın almadan geçmek imkansız hale geldi. Yavaş yavaş çılgınlık noktasına geldi - üç bombayla dört gemiyi vur. Oyunlar böyle bağışlanır hale geldi. Ancak free2play bir oyunun iyi bir tutundurmaya ihtiyacı vardır. Yani oyun çok yüksek kalitede olmalı, oyuncuya ödeme yapmaya istekli olacağı bir şey sunmalıdır. Aksi takdirde, oyun çok zorlaştığı anda, basitçe kaldırılır.

Ve reklam geliri böyle ortaya çıktı. İlk başta oyun oturumları oldukça uzundu, reklamlar sık sık görünmüyordu veya gönüllüydü. Oyuncuları bu tür oyunlara çekmenin maliyeti son derece düşüktü. Ancak giderek ilgi çekmenin maliyeti arttı ve tutundurma olmadı. Oyuncuları çekmenin maliyetini telafi etmek için daha fazla reklama ihtiyaç duyuldu. Bu nedenle reklam izleme süresi bir oyun oturumunun süresinden daha uzun oldu.

Sorun bu değilse, sorun nedir? Oyun, reklamlar için bir ambalaj haline geldi. Kalın reklamlar için oldukça ince bir ambalaj.

Reklam alakalı olmalı. 3+ bir oyunda yerel bir premium araba showroom'unun reklamını yapmak mantıksızdır. Oyunlardaki en alakalı reklam oyunlardadır. Hiper rahat (reklam) oyunların hiper rahat oyunlar için reklama dönüşmesinin nedeni budur.

Ortalama olarak, böyle bir oyunu yaratmanın maliyeti ilk başta 10 bin doları, sonra 5'i, sonra 3'ü geçmedi... Aynı zamanda, pazarlama bütçesi sınırlı değil. Oyundan elde edilen gelir (reklam) maliyetten (reklam için) fazla olduğu sürece - reklam satın alınır.

Reklam bütçesinin daha düşük olması için, oyunun özel bir şey sunması gerekir. Geliştirmeye para yatırmadan, bu imkansızdır. Buna göre, oyunun temeli bir meme haline gelir. Örneğin, yüzüne o kadar sert tokat atılan bir kadın ki, altına işedi. Oyunda gösterilmeyebilir, ancak videoda - evet. Ve oyuncu bu sahneyi görmeyi beklediği sürece (ya da onu sıkmayacağı sürece), bir hafta koşucusu için en sefil kalıplanmış olanı oynayacaktır. Ve reklamları izleyin.

Ayrı bir fenomen de balonun şişmesidir. En üstte, bir dakika bile oynanmayan oyunlar gördünüz mü? Onlarla ilgili her şey iğrenç, oyuncuya hiçbir şey sunmuyorlar. Sizde bir sorun olduğunu mu düşünüyorsunuz? Hayır. Hiçbir sorun yok. Bu oyunlar gerçekten değersiz. Kendilerini finanse edemiyorlar. Ancak kârsız olmalarına rağmen, oyunu zirveye taşıyacak kadar reklam yatırımı yapılıyor. "En iyi projelere" sahip stüdyolar böyle ortaya çıkıyor. Onlardan para kazanmanın yolu stüdyoyu satmaktır.

SONUÇ:

- Kafanıza iyi bakarsanız ve onu tuvalete atıp sifonu çekmezseniz.

- Kendinize o kadar saygı duyarsanız ki başkalarının tuvalete attıklarını yemezseniz.

Unutmayın - bedava olan hiçbir şeye mal olmaz.

İyi oyunlar bulabilir ve istemediğiniz içerikleri alamazsınız. En iyi olmayan oyunları arayın, premium oyunlara bakın, PC oyunlarına bakın.

Dünya güzel bir yer. Pazarlamacılardan önce de böyleydi, şimdi onlarla birlikte var ve onlardan sonra da var olacak.

Kendinizi sevin, zamanınıza ve sağlığınıza değer verin. Barış arkadaşlar ).