Face2Faces

เป็นเวลานานแล้วที่การทำงานร่วมกันนั้นเพียงพอแล้ว

การทำงานร่วมกันหมายถึงการทำงานในพื้นที่เดียวกัน

การแบ่งปันข้อมูล

การแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างรวดเร็ว

การประสานงาน

การลดจำนวนอีเมล

ในสมัยนั้น ปัญหาไม่ได้อยู่ที่โครงสร้าง

ทีมมีขนาดเล็กกว่า

โครงการมีความเรียบง่ายกว่า

ปัญหาเรื่องกรอบเวลาที่ยาวนานจึงไม่สำคัญมากนัก

เครื่องมือการทำงานร่วมกันเข้ามาแทนที่การปฏิบัติแบบไม่เป็นทางการ เช่น

การโทรศัพท์

ข้อความ

การพูดคุยกันในทางเดิน

อีเมลภายใน และการส่งสำเนาถึงคนอื่น

เครื่องมือเหล่านี้ทำให้สิ่งที่ไม่เป็นทางการกลายเป็นรูปธรรม

และสิ่งนี้ถูกมองว่าเป็นการทำงานร่วมกัน

แต่การทำงานได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

การทำงานในยุคปัจจุบันต้องใช้ทักษะหลากหลาย

ต้องอาศัยความรู้จากหลายสาขา และมีความรับผิดชอบหลายอย่าง

และการทำทั้งหมดนี้ในพื้นที่เดียวกันกลับกลายเป็นสิ่งที่ขัดกับประสิทธิภาพ

การทำงานร่วมกันเป็นการผสมผสานหัวข้อต่างๆ เข้าด้วยกัน แต่ความร่วมมือเป็นการจัดระเบียบหัวข้อเหล่านั้น

ในปัจจุบัน ความท้าทายไม่ได้อยู่ที่การแลกเปลี่ยนข้อความเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป

มันเกี่ยวกับการจัดระเบียบพื้นที่ทำงาน ไม่ใช่แค่การสื่อสาร

เพราะเราได้ก้าวเข้าสู่ยุคใหม่แล้ว

ศตวรรษที่ 21 คือการอยู่ร่วมกัน

ทำงานร่วมกัน

ตัดสินใจร่วมกัน

แม้จะมีความแตกต่างกัน

ความแตกต่างทางวัฒนธรรม

ความแตกต่างทางอาชีพ

ความแตกต่างทางรุ่นอายุ

ความแตกต่างทางวิสัยทัศน์และผลประโยชน์

การอยู่ร่วมกันไม่ใช่ปัญหาทางเทคนิค

แต่เป็นปัญหาด้านความสัมพันธ์

และปัญหาด้านความสัมพันธ์นั้นแก้ไม่ได้ด้วยข้อมูลที่มากขึ้น

แต่ด้วยการสื่อสารที่เป็นระบบ

นั่นคือจุดที่ความร่วมมือกลายเป็นสิ่งจำเป็น

การร่วมมือไม่ได้หมายความว่าทุกคนทำงานในพื้นที่เดียวกัน

แต่หมายถึงการทำงานในพื้นที่ที่แตกต่างกันสำหรับโครงการเดียวกัน

พื้นที่ที่จัดระเบียบตามหัวข้อ ตามบทบาท ตามความรับผิดชอบ

ความร่วมมือไม่ใช่การปะปน

แต่เป็นการจัดโครงสร้าง

แต่เป็นการทำให้ชัดเจน

และทำให้งานเข้าใจง่ายขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป

อีกปรากฏการณ์หนึ่งที่กลายเป็นประเด็นสำคัญคือ

การเปลี่ยนแปลงทีมงาน

คนเปลี่ยนไป

โครงการดำเนินต่อไป

แต่บ่อยครั้งที่ความรู้หายไปพร้อมกับผู้ที่จากไป

จงใช้ประโยชน์จากมัน

ส่งต่อ

สร้างความต่อเนื่อง

ความรู้ไม่สามารถสร้างขึ้นได้ในตอนท้ายอีกต่อไป

มันต้องถูกบันทึกไว้ในระหว่างการทำงาน

ในการสนทนา

ในการตัดสินใจ

ในการสื่อสารเอง

ศตวรรษที่ 20 เรียนรู้ที่จะให้ข้อมูล

ศตวรรษที่ 21 ต้องเรียนรู้ที่จะสื่อสาร

ข้อมูลช่วยให้เกิดความรู้

การสื่อสารช่วยให้เราอยู่ร่วมกันและทำงานร่วมกันได้

นั่นคือเหตุผลที่เราไม่ได้แค่เปลี่ยนเครื่องมือ

เรากำลังเข้าสู่ยุคใหม่