Salmo 42

1 همانطور که گوسفند آرزوی آب های جاری دارد ، روح من برای شما آرزو می کند ، خدایا.

2 روح من برای خدا ، برای خدای زنده ثبوت می کند. چه موقع می توانم وارد شوم تا خودم را به خدا معرفی کنم؟

3 اشک من روز و شب غذای من بوده است ، زیرا آنها همیشه از من می پرسند ، "خدای تو کجاست؟"

4 وقتی این چیزها را به خاطر می آورم ، از شدت اضطراب گریه می کنم. زیرا من قبلاً با جمعیت می رفتم و راهپیمایی را به خانه خدا هدایت می کردم ، با آهنگ های شادی و شکرگذاری در میان جمعیت جشن.

5 چرا اینقدر غمگین ، روح من؟ چرا اینقدر درون من ناراحت هستی؟ امید خود را به خدا بسپار! زیرا من هنوز او را ستایش خواهم کرد. او ناجی من است و

6 خدای من. روح من به شدت ناراحت است. بنابراین شما را از سرزمین اردن ، از ارتفاعات هرمون ، از کوه میزار به یاد می آورم.

7 پرتگاه با غرش آبشارهای شما پرتگاه را صدا می کند. همه امواج و امواج شما روی من آمده است.

8 خداوند خداوند روز به روز عشق وفادارش را به من عطا کند. در شب آهنگ خود را با من باش. این دعای من به خدا است که به من حیات می بخشد.

9 به خدا ، سنگ من می گویم ، "چرا مرا فراموش کرده اید؟ چرا باید سرگردان و سوگوار باشم که مورد ستم دشمن قرار بگیرد؟ "

10 حتی وقتی استخوانهایم مرا مسخره می کنند ، استخوانهایم دچار عذاب فانی می شود و همیشه از من می پرسند "خدای تو کجاست؟"

11 چرا روح من اینقدر ناراحت هستی؟ چرا اینقدر درون من ناراحت هستی؟ امید خود را به خدا بسپار! زیرا من هنوز او را ستایش خواهم کرد. او منجی من و خدای من است.