Salmo 107

1 จงโมทนาขอบพระคุณพระเจ้า เพราะเขาเป็นคนดี ความรักของคุณคงอยู่ตลอดไป

2 ดังนั้นจงกล่าวบรรดาผู้ที่พระเจ้าทรงไถ่ คือผู้ที่พระองค์ทรงช่วยกู้ให้พ้นจากเงื้อมมือของปฏิปักษ์

3 และรวบรวมมาจากดินแดนอื่น จากตะวันออกและตะวันตก จากเหนือและจากใต้

4 พวกเขาท่องไปในถิ่นทุรกันดารและในดินแดนที่แห้งแล้งโดยไม่พบเมืองที่มีคนอาศัยอยู่

5 พวกเขาหิวและกระหาย ชีวิตของเขากำลังลื่นไถลไป

6 ในความทุกข์ยากพวกเขาร้องทูลต่อพระเจ้า และพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากความทุกข์ใจ

7 และนำพวกเขาไปยังเมืองที่มีคนอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย

8 ให้พวกเขาขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์และการอัศจรรย์ของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์

9 เพราะพระองค์ทรงสนองผู้หิวกระหาย และทรงสนองผู้หิวโหยอย่างเต็มที่

10 พวกเขานั่งอยู่ในความมืดและเงามนุษย์ ถูกข่มใจ ถูกล่ามโซ่

11 เพราะพวกเขากบฏต่อพระวจนะของพระเจ้าและดูหมิ่นคำแนะนำขององค์ผู้สูงสุด

12 พระองค์จึงทรงให้พวกเขาทำงานหนัก พวกเขาสะดุดและไม่มีใครช่วยพวกเขา

13 ในความทุกข์ยากพวกเขาร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากความทุกข์ยาก

14 พระองค์ทรงนำพวกเขาออกจากความมืดและเงามนุษย์ และทรงหักโซ่ที่มัดไว้

15 ให้พวกเขาขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์และการอัศจรรย์ของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์

16 เพราะพระองค์ทรงพังประตูทองสัมฤทธิ์และหักลูกกรงเหล็ก

17 พวกเขากลายเป็นคนโง่เพราะความชั่วของตน และทนทุกข์เพราะความชั่วช้าของตน

18 พวกเขารังเกียจอาหารทุกชนิดและเข้ามาใกล้ประตูมรณะ

19 ในความทุกข์ยากพวกเขาร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากความทุกข์ยาก

20 พระองค์ทรงส่งพระวจนะของพระองค์ไปรักษาพวกเขา และทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากความตาย

21 ให้พวกเขาขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์

22 ให้พวกเขาถวายเครื่องบูชาขอบพระคุณ และประกาศการงานของตนด้วยบทเพลงแห่งความชื่นบาน

23 เขาทั้งหลายลงเรือไปทะเลเพื่อค้าขายในท้องทะเลอันกว้างใหญ่

24 และพวกเขาได้เห็นพระราชกิจของพระเจ้า การอัศจรรย์ของพระองค์ในที่ลึก

25 พระเจ้าตรัสและทรงบันดาลให้คลื่นสั่นสะเทือน

26 พวกเขาขึ้นสู่สวรรค์และลงสู่ขุมลึก เมื่อเผชิญกับอันตรายเช่นนี้ พวกเขาจึงสูญเสียความกล้าหาญ

27 พวกเขาเดินโซเซ เวียนหัวเหมือนคนเมา และทักษะของพวกเขาก็ไร้ประโยชน์

28 ในความทุกข์ยากพวกเขาร้องทูลพระเจ้า และพระองค์ทรงนำพวกเขาออกจากความทุกข์ยากของพวกเขา

29 พระองค์ทรงลดพายุให้เหลือเพียงลมพัดและทำให้คลื่นสงบลง

30 คลื่นสงบลง พวกเขาเปรมปรีดิ์ และพระเจ้านำพวกเขาไปยังท่าเรือที่ต้องการ

31 ให้พวกเขาขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และการอัศจรรย์ของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์

32 ให้พวกเขายกย่องพระองค์ในที่ประชุมของประชาชน และสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุมผู้อาวุโส

33พระองค์ทรงเปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นถิ่นทุรกันดาร และน้ำพุให้กลายเป็นดินแห้ง

34 กระทำให้แผ่นดินอันอุดมเป็นหมันเพราะความชั่วร้ายของชาวเมืองนั้น

35 พระองค์ทรงเปลี่ยนถิ่นทุรกันดารให้เป็นสระน้ำ และแผ่นดินที่แห้งผากให้เป็นน้ำพุ

36 พระองค์ทรงตั้งถิ่นฐานคนหิวโหยที่นั่น เพื่อพบเมืองน่าอยู่

37 หว่านพืช, ปลูกสวนองุ่น, และเก็บเกี่ยวผลดี.

๓๘ พระองค์ทรงอวยพรพวกเขา, และพวกเขาทวีมากขึ้น; และอย่าให้ฝูงสัตว์ของเจ้าลดน้อยลง

39 แต่เมื่อถูกทำให้ต่ำลง เขาก็ถูกเหยียดหยามด้วยการกดขี่ ความอัปยศอดสู และความเศร้าโศก

40 พระเจ้าทอดพระเนตรดูถูกพวกขุนนาง และทรงทำให้พวกเขาพเนจรไปในถิ่นทุรกันดารที่ไม่มีหนทาง

41 แต่พระองค์ทรงนำคนยากจนให้พ้นจากความทุกข์ยาก และทรงเพิ่มพูนครอบครัวของเขาอย่างฝูงแกะ

42 คนชอบธรรมเห็นสิ่งทั้งหมดนี้และเปรมปรีดิ์ แต่คนอธรรมทั้งปวงนิ่งอยู่

43 ให้ปราชญ์ใคร่ครวญเรื่องนี้ และพิจารณาถึงความดีขององค์พระผู้เป็นเจ้า