Salmo 144

1 Błogosławiony Pan, moja Skało, który ćwiczy moje ręce do walki i moje palce do walki.

2 On jest moim wiernym sprzymierzeńcem, moją fortecą, moją wieżą ochronną i moim wybawicielem; on jest moją tarczą, u którego się chronię. On podporządkowuje mi narody.

3 Panie, czymże jest człowiek, że się o niego troszczysz, albo syn człowieczy, że się o niego troszczysz?

4 Człowiek jest jak oddech; jego dni są jak przemijający cień.

5 Rozciągnij, Panie, swoje niebiosa i zstąp; dotykać gór, aby dymiły.

6 Wysyła błyskawice i rozprasza wrogów; wystrzel swoje strzały i spraw, by uciekli.

7 Z wysokości wyciągnij rękę i uwolnij mnie; wybaw mnie od bezmiaru wód, od rąk tych cudzoziemców,

8 którzy mają kłamliwe wargi, którzy podnoszą swoje prawe ręce i przysięgają fałszywie.

9 Zaśpiewam Ci, Boże, pieśń nową; Zagram Ci na lirze dziesięciostrunnej,

10 temu, który królom daje zwycięstwo, który wybawia od śmiercionośnego miecza swego sługę Dawida.

11 Daj mi wybawienie; wybaw mnie z rąk cudzoziemców, którzy kłamią wargi i podnosząc prawą rękę, przysięgają fałszywie.

12 Wtedy w młodości nasze dzieci będą jak bujne rośliny; nasze córki, jak rzeźbione kolumny do dekoracji pałacu.

13 Nasze stodoły będą pełne najrozmaitszych zapasów. Nasze stada rozmnożą się tysiącami, dziesiątkami tysięcy na naszych polach;

14 nasze bydło będzie rodzić; nie będzie zarazy ani aborcji. Na naszych ulicach nie będzie krzyków rozpaczy.

15 Jakże szczęśliwy jest ten lud! Jakże szczęśliwi są ludzie, których Bogiem jest Pan!!