Silnik spalinowy (silnik ICE lub IC) to silnik cieplny, w którym spalanie paliwa następuje przy udziale utleniacza (najczęściej powietrza) w komorze spalania stanowiącej integralną część obwodu przepływu płynu roboczego. W silniku spalinowym ekspansja gazów o wysokiej temperaturze i pod wysokim ciśnieniem wytwarzanych w procesie spalania wywiera bezpośrednią siłę na niektóre elementy silnika. Siła jest zwykle przykładana do tłoków (silnik tłokowy), łopatek turbiny (turbina gazowa), wirnika (silnik Wankla) lub dyszy (silnik odrzutowy). Siła ta przesuwa element na odległość, przekształcając energię chemiczną w energię kinetyczną, która jest wykorzystywana do napędzania, przemieszczania lub napędzania wszystkiego, do czego przymocowany jest silnik.
Pierwszy silnik spalinowy, który odniósł sukces komercyjny, został stworzony przez Étienne Lenoir około 1860 r., a pierwszy nowoczesny silnik spalinowy, znany jako silnik Otto, został stworzony w 1876 r. przez Nicolausa Otto. Termin silnik spalinowy zwykle odnosi się do silnika, w którym spalanie jest przerywane, takiego jak bardziej znane dwusuwowe i czterosuwowe silniki tłokowe, wraz z ich odmianami, takimi jak sześciosuwowy silnik tłokowy i silnik rotacyjny Wankla. Druga klasa silników spalinowych wykorzystuje spalanie ciągłe: turbiny gazowe, silniki odrzutowe i większość silników rakietowych, z których każdy jest silnikiem spalinowym działającym na tej samej zasadzie, co opisano wcześniej. (Broń palna to także odmiana silnika spalinowego, choć jest ona na tyle wyspecjalizowana, że powszechnie traktuje się ją jako odrębną kategorię, obok broni takiej jak moździerze i działa przeciwlotnicze.) Natomiast w silnikach spalinowych zewnętrznego spalania, np. parowych lub silników Stirlinga, energia jest dostarczana do płynu roboczego, który nie składa się z produktów spalania, nie jest zmieszany z nimi ani nie jest nimi zanieczyszczony. Do płynów roboczych do silników spalinowych zalicza się powietrze, gorącą wodę, wodę pod ciśnieniem, a nawet ciekły sód podgrzewany w bojlerze.
Chociaż istnieje wiele zastosowań stacjonarnych, większość silników ICE jest wykorzystywana w zastosowaniach mobilnych i stanowią podstawowe źródło zasilania pojazdów, takich jak samochody, samoloty i łodzie. Silniki ICE są zazwyczaj zasilane paliwami na bazie węglowodorów, takimi jak gaz ziemny, benzyna, olej napędowy lub etanol. Paliwa odnawialne, takie jak biodiesel, są stosowane w silnikach o zapłonie samoczynnym (CI), a bioetanol lub ETBE (eter etylowo-tert-butylowy) produkowane z bioetanolu w silnikach o zapłonie iskrowym (SI). Już w 1900 roku wynalazca silnika wysokoprężnego, Rudolf Diesel, do napędzania swoich silników używał oleju arachidowego. Paliwa odnawialne są powszechnie mieszane z paliwami kopalnymi. Rzadko stosowany wodór można pozyskać z paliw kopalnych lub energii odnawialnej.
Last updated on May 15, 2024
Ta wersja zawiera drobne poprawki błędów i ogólne ulepszenia. Zaktualizuj ją, aby uzyskać najlepsze wrażenia.
