Salmo 74

1 چرا خدا ما را رد کردی؟ چرا عصبانیت شما علیه گوسفندان مرتع شما روشن می شود؟

2 قومی را که قبلاً به دست آورده اید به یاد بیاورید ، قبیله میراث خود را که از آن پس گرفتید ، از کوه صهیون که در آن ساکن بودید.

3 قدم های خود را به سمت آن ویرانه های جبران ناپذیر بکشید ، به همه ویرانی هایی که دشمن در پناهگاه شما کرده است.

4 مخالفان شما پیروزمندانه در مکانی که با ما بودند فریاد زدند و پرچمهای خود را با پیروزی برافراشتند.

5 آنها مانند مردانی بودند که با تبرهای مسلح حمله می کردند به یک جنگل ضخیم.

6 با تبرها و محورها ، تمام پوششهای چوبی حک شده را خرد کردند.

7 آنها پناهگاه شما را آتش زدند. آنها محل سکونت نام شما را نادیده گرفته اند.

8 آنها در قلب خود گفتند: "بگذارید ما آنها را تمام کنیم!" آنها همه پناهگاه های کشور را آتش زده اند.

9 ما دیگر نشانه های معجزه آسا نمی بینیم. پیامبران دیگری وجود ندارند و هیچ یک از ما نمی دانیم این مدت چه مدت ادامه خواهد یافت.

10 خدایا دشمن چه مدت مسخره خواهد کرد؟ آیا دشمن نام شما را برای همیشه توهین خواهد کرد؟

11 چرا دست راست خود را نگه می دارید؟ بیکار نباش! آنها را نابود كن!

12 اما شما ، خدایا ، پادشاه من از دوران باستان هستید. نجات را بر روی زمین بیاور.

13 شما دریا را با قدرت خود تقسیم کرده اید. شما سرهای مارهای آب را شکسته اید.

14 سرهای لویاتان را خرد کردی و آن را به خوراک موجودات بیابان داد.

15 فواره ها و نهرها را باز کرده ای. شما رودخانه های همیشگی را خشک کرده اید.

16 روز مال شماست و شب شما نیز شب. شما خورشید و ماه را غروب می کنید.

17 تمام مرزهای زمین را تعیین کردی. تابستان و زمستان درست کردی.

18 بیاد داشته باشید که چگونه خداوند شما را مسخره کرده است ، ای خداوند ، چقدر احمق نام خود را کفر کرده اند.

19 عمر کبوتر خود را به حیوانات وحشی ندهید. زندگی مردم بی دفاع خود را برای همیشه فراموش نکنید.

20 به عهد خود توجه كنید ، زیرا گودالهای كشور مملو از تاریكی هستند.

21 اجازه ندهید که مظلوم در فروتنی بازنشسته شوند! فقرا و نیازمندان را از ستایش نام خود بخواهید.

22 خدایا برخیز و از آرمان خود دفاع کن؛ به یاد داشته باشید که احمقان بدون اینکه شما را متوقف کنند شما را مسخره می کنند.

23 فریاد دشمنان خود ، غم و اندوه رو به رشد دشمنان خود را فراموش نکنید.