Salmo 139

1 Tanrım, beni aradın ve beni tanıdın.

2 Ne zaman oturduğumu ve ne zaman kalktığımı bilirsin; uzaktan düşüncelerimi algılarsın.

3 Ne zaman çalıştığımı ve ne zaman dinlendiğimi çok iyi biliyorsun; bütün yollarım senin tarafından iyi biliniyor.

4 Daha söz dilime düşmeden sen onu tamamen biliyorsun, ya Rab.

5 Arkamdan ve önümden beni kuşat, elini üzerime koy.

6 Böyle bir bilgi çok harika ve benim ulaşamayacağım bir bilgi; o kadar yüksek ki ona ulaşamıyorum.

7 Ruhundan nereye kaçabilirim? Senin varlığından nereye kaçabilirim?

8 Göğe çıksam, sen oradasın; kabirde yatağımı yaparsam sen de oradasın.

9 Şafağın kanatları üzerinde yükselip denizin ucunda yaşarsam,

10 sağ elin orada bile bana yol gösterecek, beni tutacak.

11 Karanlığın üzerimi örteceğini, Etrafımda ışığın geceye döneceğini söylesem de,

12 Karanlığın bile senin için karanlık olmamasını sağlayacağım. Gece gündüz gibi parlayacak, çünkü karanlık senin için ışıktır.

13 İç varlığımı sen yarattın, Annemin rahminde beni ördün.

14 Beni özel ve takdire şayan yaptığınız için sizi övüyorum. Çalışmalarınız harika! Bunu inanarak söylüyorum.

15 Gizlice yaratıldığım ve yerin derinliklerinde olduğu gibi örüldüğüm zaman kemiklerim senden gizli değildi.

16 Gözlerin embriyomu gördü; Benim için tayin edilen bütün günler senin kitabına onlardan önce yazılmıştı.

17 Düşüncelerin benim için ne kadar değerli, ey Tanrı! Toplamları ne kadar büyük!

18 Onları saysaydım, kum tanelerinden daha çok olurdu. Onları saymayı bitirseydin, hala seninle olurdum.

19 Ah Tanrım, keşke kötüleri öldürseydin! Uzak durun benden katiller!

20 Çünkü senin hakkında kötü konuşuyorlar; boşuna sana isyan ediyorlar.

21 Ya Rab, senden nefret edenlerden nefret etmiyor muyum? Ve sana isyan edenlerden nefret etmiyor muyum?

22 Onlardan amansızca nefret ediyorum! Onları düşmanım olarak görüyorum!

23 Beni araştır, ey Tanrı, yüreğimi tanı; beni dene ve endişelerimi bil.

24 Davranışlarımda seni gücendiren bir şey olup olmadığına bak ve beni sonsuz yola yönlendir.