Psalm 49

1 (แก่นักดนตรีหัวหน้าสดุดีเพื่อลูกหลานของโคราห์) ประชาชนทุกคนเอ๋ย ชาวโลกทั้งโลกเอ๋ยจงเงี่ยหูฟัง

2 ทั้งต่ำและสูงรวยและจนรวมกัน

3 ปากของข้าจะกล่าวถึงสติปัญญา และการทำสมาธิในใจของฉันจะต้องเข้าใจ

4 ฉันจะเอียงหูของฉันเข้ากับคำอุปมา: ฉันจะเปิดคำพูดดำลงบนพิณ

5 ทำไมฉันจึงต้องกลัวในยุคแห่งความชั่วร้ายเมื่อความชั่วช้าของส้นเท้าของฉันจะล้อมฉันไว้?

6 ผู้ที่วางใจในทรัพย์ศฤงคารของตัวและอวดอ้างความมั่งคั่งอันอุดมของตน

7 ไม่มีใครในพวกเขาที่จะไถ่พี่น้องของเขาได้และไม่ต้องเสียค่าไถ่แทนเขา

8 (เพราะการไถ่จิตวิญญาณของพวกเขานั้นมีค่าและมันก็คงอยู่ตลอดไป :)

9 ว่าเขาควรจะมีชีวิตอยู่ตลอดไปและไม่เห็นความเสียหาย

10 เพราะเขาเห็นว่าคนมีปัญญาก็ตายไปคนโง่และคนเขลาก็พินาศเหมือนกันและทิ้งความมั่งคั่งไว้กับคนอื่น

11 ความคิดภายในของพวกเขาคือว่าบ้านของพวกเขาจะดำรงอยู่เป็นนิตย์และที่อยู่อาศัยของพวกเขาไปทุกชั่วอายุ พวกเขาเรียกดินแดนของพวกเขาหลังจากชื่อของตัวเอง

12 อย่างไรก็ตามมนุษย์ที่มีศักดิ์ศรีไม่ดำรงอยู่เขาก็เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่พินาศ

13 วิถีทางของพวกเขาคือความเขลาของพวกเขา แต่ลูกหลานของพวกเขาเห็นด้วยกับคำพูดของพวกเขา เซลาห์

14 เหมือนแกะที่ถูกวางในหลุมศพ ความตายจะกินพวกเขา และคนเที่ยงธรรมจะมีอำนาจเหนือเขาในเวลาเช้า และความงามของเขาจะหมดไปจากหลุมฝังศพของเขา

15 แต่พระเจ้าจะทรงไถ่จิตวิญญาณของฉันจากพลังของหลุมศพ: เพราะเขาจะได้รับฉัน เซลาห์

16 อย่ากลัวเมื่อผู้หนึ่งมั่งมีขึ้นเมื่อสง่าราศีของบ้านเขาเพิ่มขึ้น

17 เพราะเมื่อเขาตายเขาจะไม่ต้องขนสิ่งใดออกไปสง่าราศีของเขาจะไม่สืบเชื้อสายไปตามเขา

18 แม้เมื่อเขายังมีชีวิตอยู่เขาก็อวยพรจิตใจของเขาและมนุษย์ก็จะยกย่องเจ้าเมื่อเจ้าทำตัวเองให้ดี

19 เขาจะไปยังชั่วอายุของบรรพบุรุษของเขา พวกเขาจะไม่เห็นแสงสว่าง

20 คนที่มีเกียรติและไม่เข้าใจก็เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่พินาศ