Salmo 77

1 Ik roep tot God om hulp; Ik roep het uit tot God om mij te horen.

2 Als ik in nood ben, zoek ik de Heer; 's nachts strek ik onophoudelijk mijn handen uit; mijn ziel is ontroostbaar!

3 Ik denk aan u, o God, en zucht; Ik begin te mediteren en mijn geest laat me in de steek.

4 U staat niet toe dat ik mijn ogen sluit; zo rusteloos ben ik dat ik niet kan praten.

5 Ik denk aan de voorbije dagen, de lang vervlogen jaren;

6 's nachts herinner ik me mijn liedjes. Mijn hart mediteert en mijn geest vraagt:

7 Zal de Heer ons voor altijd verwerpen? Zal hij ons nooit meer zijn gunst bewijzen?

8 Is je liefde voor altijd verdwenen? Is je belofte voorbij?

9 Is God vergeten genadig te zijn? Heb je in je woede je medeleven beteugeld?

10 Toen dacht ik: "De reden voor mijn pijn is dat de rechterhand van de Allerhoogste niet meer actief is."

11 Ik zal de daden van de Heer gedenken; Ik zal je oude wonderen herinneren.

12 Ik zal over al uw werken nadenken en al uw daden overdenken.

13 Uw wegen, o God, zijn heilig. Welke god is zo groot als onze God?

14 U bent de God die wonderen doet; u toont uw macht onder de volkeren.

15 Met uw sterke arm verloste u uw volk, de nakomelingen van Jakob en Jozef.

16 De wateren zagen U, o God, de wateren zagen U en kronkelden; zelfs de afgronden beefden.

17 De wolken stortten regen neer, de donder weerklonk in de hemel; je pijlen flitsten alle kanten op.

18 In de wervelwind rommelde je donder, verlichtten je bliksemschichten de wereld; de aarde schudde en schudde.

19 Je pad ging door de zee, je weg door machtige wateren, en niemand zag je voetafdrukken.

20 U leidde uw volk als een kudde door de hand van Mozes en Aäron.