Salmo 137

1 Bij de rivieren van Babylon zaten we en weenden om Sion.

2 Daar aan de wilgen hingen wij onze harpen;

3 daar vroegen onze ontvoerders ons om liederen, onze onderdrukkers eisten vrolijke liederen en zeiden: "Zing voor ons een van de liederen van Sion!"

4 Hoe kunnen we de liederen van de Heer zingen in een vreemd land?

5 Moge mijn rechterhand verdorren, o Jeruzalem, als ik u vergeet!

6 Laat mijn tong aan mijn verhemelte kleven als ik niet aan je denk en Jeruzalem als mijn grootste vreugde beschouw!

7 Bedenk, Heer, de Edomieten en wat ze deden toen Jeruzalem werd verwoest, want ze riepen: "Breng het neer! Sleep het naar zijn fundamenten!”

8 O stad van Babylon, bestemd voor vernietiging, gelukkig is hij die u vergeldt voor het kwaad dat u ons hebt aangedaan!

9 Gelukkig is hij die zijn kinderen neemt en tegen de rots slaat.