Psalm 63

1 (Een psalm van David, toen hij in de woestijn van Juda was.) O God, u bent mijn God; vroeg zal ik u zoeken: mijn ziel dorst naar u, mijn vlees verlangt naar u in een droog en dorstig land, waar geen water is;

2 Om uw macht en uw heerlijkheid te zien, zoals ik u in het heiligdom heb gezien.

3 Omdat uw goedertierenheid beter is dan het leven, zullen mijn lippen u loven.

4 Zo zal ik u zegenen terwijl ik leef: Ik zal mijn handen in uw naam opheffen.

5 Mijn ziel zal verzadigd worden als met merg en vet; en mijn mond zal u prijzen met vreugdevolle lippen:

6 Als ik aan u denk op mijn bed, en over u mediteer in de nachtwaken.

7 Omdat u mijn hulp bent geweest, zal ik mij verheugen in de schaduw van uw vleugels.

8 Mijn ziel volgt u hard na: uw rechterhand ondersteunt mij.

9 Maar degenen die mijn ziel zoeken om haar te vernietigen, zullen naar de lagere delen van de aarde gaan.

10 Zij zullen door het zwaard vallen; zij zullen een deel zijn voor vossen.

11 Maar de koning zal zich verheugen in God; eenieder die bij hem zweert, zal roemen; maar de mond van hen die leugens spreken, zal worden gestopt.