The Practice of Intercession

تجربه یک زندگی ایمانی فراوان بدون ریتم معنادار دعا غیرممکن است. در حالی که تعدادی روش دعا وجود دارد، شفاعت یکی از اساسی ترین اشکال آن است. در دعاهای شفاعت، خواسته های خود را به درگاه خداوند می آوریم، اما بیشتر از درخواست از خدا برای خواسته های خود انجام می دهیم. شفاعت فرصتی است برای درخواست و گوش دادن، توجه به اینکه چگونه خدا به خواسته های ما پاسخ می دهد، و برای عمیق تر کردن رابطه خود با خداوند.

می توانید پاسخ برخی از مهمترین سؤالات را بیابید، مانند چگونه دعا کردن را یاد گرفتید؟ چه کسی به شما یاد داد و چه چیزی در مورد نماز به شما آموخت؟ چه زمانی پاسخ معنادار به دعا را تجربه کرده اید؟ چه چیز احمقانه ای است که برای آن دعا کرده اید؟ وقتی اوضاع خراب می شود، آیا اولین تمایل شما به نماز است؟ آیا واقعاً معتقدید که دعا تفاوتی ایجاد می کند؟ در یکی از آخرین قسمت‌های اولین نامه‌ها به کلیسای اولیه، جیمز با شور و اشتیاق کلیسا را ​​تشویق می‌کند که برای خود و یکدیگر دعا کنند - به‌ویژه در شرایط سخت.

دعای شفاعت یا دعا برای دیگران و نیات آنها بسیار مهم است. با توجه به اینکه بسیاری از مردم از ما برای نیات دعا می خواهند و می دانند که خداوند از ما می خواهد که برای برادران و خواهران خود دعا کنیم، می دانیم که دعای شفاعت قدرتمند و حیاتی است.

ما نمی توانیم کار خدا را با قدرت خود انجام دهیم - غیرممکن است. با ایستادن در شکاف و فریاد زدن به خدا در دعا، از او می خواهیم کاری را انجام دهد که فقط او می تواند انجام دهد. ما باید رابطه خود را با او بررسی کنیم تا بتوانیم این خدمت مهم را انجام دهیم. و کسانی که دعوت به شفاعت را می پذیرند به شیوه ای عمیق تر می آموزند که رنج های زمان حاضر نمی تواند با شادی که با آشکار شدن اهداف خدا حاصل می شود مقایسه شود. آنها یاد می گیرند که به خداوند اعتماد کنند، زیرا در دعا تجربه کرده اند که خدا بی نهایت مهربان است. شفیعان در طرح باشکوه خداوند برای پرورش بشریت برای سهیم شدن در زندگی الهی شرکت می کنند. این بینش آنها را به درگیر شدن در یک نبرد روحانی علیه نیروهایی که به دنبال نابودی نقشه های خدا هستند، تحریک می کند. پس از روح القدس بخواهید که به شما بیاموزد که چگونه در اتحاد با ذهن خدا دعا کنید.