Psalm 7

1 (شغایون داوود که در مورد سخنان کوش بنیامی برای خداوند سرود.) ای خداوند، خدای من، بر تو توکل می‌کنم، مرا از شر همه آزاردهنده‌ها نجات ده و مرا رهایی بخش.

2 مبادا جان من را مانند شیر دریده، پاره پاره کند، در حالی که کسی نیست که نجات دهد.

3 ای یهوه خدای من، اگر این کار را کرده باشم. اگر گناهی در دست من باشد.

4 اگر به کسی که با من در صلح بود پاداش بد داده باشم. (آری، من او را نجات دادم که بی دلیل دشمن من است:)

5 بگذار دشمن جان من را جفا کند و آن را بگیرد. آری، بگذار جان من را بر زمین بگذارد و عزت مرا در خاک بگذارد. صلاح.

6ای خداوند، در خشم خود برخیز و به سبب خشم دشمنان من، خود را بلند کن و برای داوری که فرمان داده‌ای، برای من بیدار شو.

7 پس جماعت قوم تو را احاطه خواهند کرد.

8خداوند قوم را داوری خواهد کرد، ای خداوند مرا برحسب عدالت من و برحسب صداقتی که در من است داوری کن.

9 ای شرارت شریر پایان یابد. اما عادل را ثابت کنید زیرا خدای عادل دلها و مغزها را آزمایش می کند.

10 دفاع من از خداست که راست دل را نجات می‌دهد.

11 خدا عادلان را داوری می‌کند و خدا هر روز بر شریر خشمگین می‌شود.

12 اگر روی نگرداند، شمشیر خود را تیز خواهد کرد. کمان خود را خم کرده و آماده کرده است.

13 او همچنین آلات مرگ را برای او آماده کرده است. او تیرهای خود را در برابر جفاگران قرار می دهد.

14 بنگرید، او با گناه درد می کشد، و شرارت باردار شده، و باطل را پدید آورده است.

15 او گودالی درست کرد و آن را کند و در گودالی که ساخته بود افتاد.

16 شرارت او بر سر خود باز خواهد گشت، و رفتار خشونت آمیز او بر سر خود او فرود خواهد آمد.

17 خداوند را برحسب عدالت او ستایش خواهم کرد و نام خداوند متعال را ستایش خواهم کرد.