Psalm 42

1 (برای موسیقیل ، نوازنده اصلی ، برای فرزندان كورا.) همانطور كه ​​گوزن هال دنبال جویبارهای آب است ، ای خدا ، روح من نیز به دنبال تو حیرت زده است.

2 روح من تشنه خدا ، خدای زنده است: کی می آیم و در برابر خدا ظاهر می شوم؟

3 اشک من شب و روز گوشت من شده است ، در حالی که آنها دائما به من می گویند ، خدای تو کجاست؟

4 وقتی این چیزها را به یاد می آورم ، روح خود را در وجودم می ریزم ؛ زیرا من با جمعیت زیادی رفته بودم ، با صدای شادی و ستایش ، با انبوهی که روز مقدس را حفظ می کردند ، با آنها به خانه خدا رفتم.

5 ای روح من چرا زمین خورده ای؟ و چرا از من ناراحت هستی؟ به خدا امیدوار باش ، زیرا من هنوز او را به خاطر کمک چهره اش ستایش خواهم کرد.

6 خدای من ، روح من در درون من فرو ریخته است. بنابراین تو را از سرزمین اردن و هرمونی ها از تپه میزار به یاد خواهم آورد.

7 با سر و صدای منافذ آب خود را به اعماق صدا می کشد: تمام امواج و موج های تو بر من فراتر رفته است.

8 اما خداوند مهربانی خود را در روز امر خواهد كرد ، و در شب آواز او با من خواهد بود ، و دعای من برای خدای زندگی من است.

9 من به خدا می گویم سنگ من ، چرا مرا فراموش کرده ای؟ چرا به خاطر مظلومیت دشمن عزاداری می کنم؟

10 دشمنانم مانند شمشیر در استخوانهایم مرا سرزنش می کنند. در حالی که آنها روزانه به من می گویند ، خدای تو کجاست؟

11 چرا روحم فرو ریخته ای؟ و چرا از درون من ناراحت هستی؟ به خدا امیدوار باش ، زیرا من هنوز او را که سلامتی چهره من و خدای من است ستایش خواهم کرد.