Psalm 40

1 ( مزمور داوود به نوازنده اعظم ) من صبورانه منتظر خداوند بودم. و به من متمایل شد و فریاد مرا شنید.

2 مرا نیز از گودال وحشتناکی از خاک گل آلود بیرون آورد و پاهایم را بر صخره‌ای نهاد و مسیرهای مرا استوار کرد.

3 و آواز تازه‌ای را در دهان من قرار داده است که خدای ما را ستایش می‌کند.

4خوشا به حال کسی که خداوند را توکل می‌کند و متکبران را گرامی نمی‌دارد و به دروغ‌گویی روی نمی‌آورد.

5 ای خداوند، خدای من، کارهای شگفت‌انگیز تو که انجام داده‌ای، و اندیشه‌های تو برای ما بسیار است. آنها را نمی‌توان برای تو حساب کرد. می توان شماره گذاری کرد.

6 قربانی و قربانی نخواستی. گوشهایم را باز کردی، قربانی سوختنی و قربانی گناه نخواهی.

۷ آنگاه گفتم: «اینک من می‌آیم.» در جلد کتاب درباره من نوشته شده است.

۸ ای خدای من از انجام اراده تو لذت می برم، آری، شریعت تو در قلب من است.

9 در جماعت بزرگ عدالت را موعظه کردم، ای خداوند، تو می دانی، اینک، لبهای خود را دریغ نکرده ام.

10 عدالت تو را در دل خود پنهان نکرده‌ام. من وفاداری و نجات تو را اعلام کردم، محبت و حقیقت تو را از جماعت بزرگ پنهان نکردم.

11 ای خداوند رحمت خود را از من دریغ مکن، مهربانی و راستی تو همیشه مرا حفظ کند.

12 زیرا که بدی‌های بی‌شمار مرا احاطه کرده‌اند، گناهانم مرا فراگرفته است و نمی‌توانم به بالا نگاه کنم. آنها بیشتر از موهای سر من هستند.

13 ای خداوند، از رهایی مرا خشنود باش، ای خداوند، به یاری من بشتاب.

14 آنانی که می‌خواهند جان من را نابود کنند، شرمنده و شرمنده باشند. بگذار آنها را به عقب برانند و شرمنده شوند که آرزوی بدی برای من دارند.

15 آنانی که به من می‌گویند آها، آها، برای پاداش شرم خود ویران شوند.

16 همه آنانی که تو را می‌طلبند از تو شادی و شادمانی داشته باشند.

17 اما من فقیر و نیازمندم. اما خداوند در مورد من فکر می کند. تو یاور و نجات دهنده من هستی. درنگ نکن، خدای من