Psalm 36

1 (به نوازنده اعظم، مزمور داوود، بنده خداوند.) گناه شریر در دل من می گوید که ترسی از خدا در برابر چشمان او نیست.

2 زیرا او خود را در نظر خود چاپلوسی می‌کند تا زمانی که گناه او منفور شناخته شود.

3 سخنان دهان او گناه و نیرنگ است.

4 بر بستر خود شرارت می‌اندیشد. او خود را در راهی قرار می دهد که خوب نیست. او از شر بیزار نیست.

5 ای خداوند رحمت تو در آسمان است. و وفاداری تو به ابرها می رسد.

6 عدالت تو مانند کوههای بزرگ است. داوری تو ژرفای بزرگی است: ای خداوند، تو انسان و حیوان را حفظ می کنی.

7 ای خدا، محبت تو چقدر عالی است! بنابراین فرزندان انسان زیر سایه بالهای تو اعتماد می کنند.

8 از فربهی خانه تو بسیار سیر خواهند شد. و آنها را از نهر خوشی هایت نوش خواهی کرد.

9 زیرا چشمه حیات نزد توست، در نور تو نور خواهیم دید.

10 ای محبت خود را نسبت به آنانی که تو را می شناسند ادامه ده. و عدالت تو به راست دل.

11 مبادا پای غرور بر من بیاید و دست شریر مرا از بین نبرد.

12 آنجاست که مرتکب گناه افتاده‌اند، افکنده شده‌اند و نمی‌توانند برخیزند.