Psalm 34

1 (مزمور داوود، هنگامی که رفتار خود را در مقابل ابی‌ملک تغییر داد، که او را راند، و او رفت.) خداوند را همیشه برکت خواهم داد، ستایش او پیوسته در دهان من خواهد بود.

2 جان من در خداوند فخر خواهد کرد و فروتنان آن را خواهند شنید و خوشحال خواهند شد.

3 خداوند را با من بزرگ نمایی و نام او را با هم ستایش کنیم.

4خداوند را طلبیدم و او مرا شنید و مرا از همه ترس‌هایم نجات داد.

5 به او نگاه کردند و سبک شدند و چهره‌هایشان شرمنده نشد.

6 این مرد فقیر گریه کرد و خداوند او را شنید و او را از تمام مشکلات نجات داد.

۷ فرشته خداوند در اطراف ترسندگان او اردو زده، ایشان را نجات می‌دهد.

۸ بچشید و ببینید که خداوند نیکو است، خوشا به حال کسی که بر او توکل کند

9 ای مقدّسین او از خداوند بترسید، زیرا که برای آنان که از او می ترسند، نیازی نیست.

10شیرهای جوان کمبود دارند و گرسنه می‌شوند، اما آنانی که خداوند را می‌طلبند هیچ چیز خوبی را نخواهند داشت.

11 ای فرزندان، بیایید، به من گوش فرا دهید تا ترس خداوند را به شما بیاموزم.

12 كیست كسی است كه زندگی می‌خواهد و روزهای بسیار را دوست دارد تا خیر ببیند؟

13 زبانت را از شرّ و لبانت را از سخن گفتن حیله نگاه دار.

14 از شر دور شوید و نیکی کنید. به دنبال صلح باشید و آن را دنبال کنید.

15چشمان خداوند بر عادلان است و گوشهای او به فریاد ایشان باز است.

16 وجهه خداوند در برابر بدکاران است تا یاد ایشان را از روی زمین قطع کند.

17 عادلان فریاد می‌زنند و خداوند می‌شنود و ایشان را از تمامی مصیبت‌هایشان رهایی می‌بخشد.

18 خداوند به کسانی که دل شکسته اند نزدیک است. و کسانی را که دارای روح پشیمان هستند نجات می دهد.

19 مصیبت‌های عادل بسیار است، اما خداوند او را از همه آنها نجات می‌دهد.

20 او تمام استخوان‌های خود را نگاه می‌دارد و یکی از آنها شکسته نمی‌شود.

21 شر شریر را خواهد کشت و آنانی که از پارسا نفرت دارند ویران خواهند شد.

22 خداوند جان بندگان خود را فدیه می دهد و هیچ یک از کسانی که بر او توکل می کنند ویران نخواهد شد.