Psalm 12

1 (مزمور داوود به نوازنده اعظم شمینیت.) خداوندا کمک کن. زیرا انسان خداپرست متوقف می شود. زیرا مؤمنان از میان فرزندان انسان شکست می‌خورند.

2 هر کس با همسایه خود بیهوده سخن می گوید و با لبهای چاپلوس و با دلی دوگانه سخن می گوید.

3 خداوند تمام لبهای چاپلوس و زبانی را که متکبرانه می‌گوید، قطع خواهد کرد.

4 که گفته اند با زبان خود پیروز خواهیم شد. لبهای ما مال خودمان است: چه کسی بر ما پروردگار است؟

5خداوند می‌گوید برای ستم فقرا، برای آه‌های نیازمندان، اکنون برمی‌خیزم. او را از دست کسی که بر او پفک می زند در امان خواهم داشت.

6 سخنان خداوند سخنان خالص است: مانند نقره آزموده شده در کوره زمین، هفت بار خالص شده است.

7 ای خداوند، آنها را نگاه داری، آنها را از این نسل تا ابد حفظ خواهی کرد.

8 شریران از هر طرف راه می‌روند، وقتی پست‌ترین انسان‌ها سربلند می‌شوند.