System immunitaire

این برنامه اندرویدی است که همه بیماری های سیستم ایمنی را ارائه می دهد

میزبان شامل بسیاری از ساختارها و فرآیندهای بیولوژیکی موجود در ارگانیسم است که در برابر بیماری ها محافظت می کند. برای عملکرد صحیح ، سیستم ایمنی بدن باید طیف گسترده ای از عوامل موسوم به پاتوژن ها را از ویروس ها به کرم های انگلی تشخیص دهد و آنها را از بافت های سالم بدن متمایز کند. در بسیاری از گونه ها ، سیستم ایمنی بدن شامل دو زیر سیستم اصلی است: سیستم ایمنی ذاتی و سیستم ایمنی تطبیقی. هر دو زیر سیستم از ایمنی هومورال و ایمنی با واسطه سلولی برای انجام وظایف خود استفاده می کنند. در انسان ، سد خونی مغزی ، سد خونی مغزی و موانع مشابه مغزی بین سیستم ایمنی محیطی از سیستم ایمنی عصبی ، که از مغز محافظت می کند ، جدا می کند.

پاتوژن ها می توانند به سرعت تکامل یافته و سازگار شوند ، بنابراین از شناسایی و خنثی سازی سیستم ایمنی جلوگیری می شود. با این حال ، مکانیسم های دفاعی متعددی نیز برای شناسایی و خنثی کردن پاتوژنها ایجاد شده است. حتی موجودات ساده سلولی مانند باکتری ها دارای سیستم ایمنی اساسی در قالب آنزیم هایی هستند که از عفونت های باکتریوفاژ محافظت می کنند. سایر مکانیسم های اساسی ایمنی در یوکاریوت های قدیمی تر تکامل یافته اند و در فرزندان امروزی خود ، مانند گیاهان و مهرگان زندگی می کنند. این مکانیسم ها شامل فاگوسیتوز ، پپتیدهای ضد میکروبی به نام defensins و سیستم مکمل هستند. مهره داران فک ، از جمله انسان ، مکانیسم های دفاعی پیچیده تری نیز دارند [1] ، از جمله توانایی انطباق با گذشت زمان برای شناخت موثرتر عوامل بیماری زا خاص. ایمنی تطبیقی ​​(یا اکتسابی) حافظه ایمونولوژیکی را پس از پاسخ اولیه به یک پاتوژن خاص ایجاد می کند و منجر به پاسخ بهتر به برخوردهای بعدی با همان پاتوژن می شود. این روند ایمنی اکتسابی اساس واکسیناسیون است.

اختلالات سیستم ایمنی می تواند منجر به بیماری های خود ایمنی ، بیماری های التهابی و سرطان شود. [2] کمبود ایمنی در شرایطی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن کمتر از حد نرمال باشد و در نتیجه عفونت های مکرر و تهدید کننده زندگی به وجود آید. در انسان ، نقص ایمنی ممکن است نتیجه یک اختلال ژنتیکی مانند نقص ایمنی شدید ترکیبی ، بیماریهای اکتسابی مانند HIV / AIDS یا استفاده از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی باشد. در مقابل ، خود ایمنی از سیستم ایمنی بیش فعالی ناشی می شود که به عنوان ارگانیسم های خارجی به بافت های نرمال حمله می کند. بیماریهای خود ایمنی شایع شامل تیروئیدیت هاشیموتو ، آرتریت روماتوئید ، دیابت نوع 1 و لوپوس اریتماتوز سیستمیک است. ایمونولوژی مطالعه کلیه جنبه های سیستم ایمنی بدن را پوشش می دهد.