در حالی که رشد جمعیت میتواند مزایای اقتصادی به همراه داشته باشد، میتواند بر منابع و زیرساختها فشار وارد کند و منجر به چالشهای بهداشتی و اجتماعی شود. این رشد سریع دسترسی و کیفیت خدمات اساسی از جمله بهداشت، آموزش و امنیت اجتماعی را به خطر می اندازد و به تخلیه سریع منابع طبیعی کمک می کند. این علاوه بر تهدیدهای جهانی کمبود آب، بحران غذا و تغییرات آب و هوایی است که همگی پایداری و توسعه اقتصادی کشورهای سراسر جهان را به خطر می اندازند. علاوه بر این، جهان با جمعیتی سالخورده مواجه است. انتظار می رود جمعیت جهانی 60 سال و بالاتر تا سال 2050 به دو میلیارد نفر برسد و نیاز به خدمات تخصصی از جمله مراقبت های بهداشتی، حمایت اجتماعی و توانبخشی را افزایش دهد. از آنجایی که پویایی جمعیت به پیچیدگی ارائه سلامت به همه کمک می کند، سیستم های بهداشتی باید به طور فعال به تغییراتی که در رشد، ساختار و توزیع جمعیت جهان رخ می دهد پاسخ دهند. این امر مستلزم استفاده از نقش مراقبت های بهداشتی اولیه و همچنین اتخاذ اقدامات نوآورانه برای رویارویی با این چالش است. بار جهانی بیماری نیز در حال جابجایی است، با افزایش بار بیماریهای غیرواگیر مانند بیماریهای قلبی عروقی، سرطان، و همچنین اختلالات سلامت روان، که در حال تبدیل شدن به یک مسئله مهم بهداشت جهانی هستند و افسردگی و اضطراب میلیونها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدهند. . همچنین نیاز به بهبود سلامت جنسی و باروری وجود دارد، زیرا بسیاری از کشورها هنوز در تلاشند تا دسترسی کافی به پیشگیری از بارداری و مراقبت های بهداشتی مادران را فراهم کنند.
