Disaster Management

مدیریت بلایا شامل ارکان مدیریت اضطراری است: برنامه ریزی و آمادگی، کاهش، واکنش و بازیابی. اورژانس یک رویداد جدی است که سلامت، جان و مال را تهدید می کند و می تواند در چارچوب توانایی های سازمان آسیب دیده مدیریت شود. از سوی دیگر، بلایا شرایط اضطراری بسیار پیچیده ای هستند که به منابعی نیاز دارند که فوراً در دسترس نیستند.

مدیریت بلایا از اصول مدیریت اضطراری پیروی می کند و بر انعطاف پذیری، همکاری و کار گروهی تاکید دارد. فقدان منابع، افراد و سازمان ها را هم در تأثیر بلایا و هم توانایی آنها در مدیریت آنها به چالش می کشد. فقر، تغییرات آب و هوایی، حکومت داری و آموزش، پایه های ظرفیت سازی هستند. بیمارستان ها نقش مهمی در واکنش به بلایا ایفا می کنند و می توانند بر اساس آن آماده شوند. برای موثر بودن برنامه ها باید از طریق تمرین های هدفمند مناسب اجرا شوند. ایجاد یک رویکرد همه خطرات، با در نظر گرفتن خاص تر خطرات، می تواند آمادگی در برابر بلایا و همچنین کارایی روزانه را بهبود بخشد. مدیریت بلایا پیچیده و حیاتی است.

این اصول از طریق داستان تخیلی Tucci1، یک شهر ساحلی در بدترین سیل که هر کسی می تواند به یاد داشته باشد، بررسی می شود. خب تقریبا همه…

درک خطرات در مدیریت بلایا

اغلب اوقات، مشکلاتی مانند سیستم خاکریزی نامناسب یا بی توجهی های دیگر می تواند یک نتیجه فاجعه بار را بدتر کند. زمانی که طوفان کاترینا در سال 2005 به خاکریز نیواورلئان سرازیر شد، این اتفاق افتاد.

با پرداختن به تأخیر در تعمیر و نگهداری زیرساخت و سایر عوامل مؤثر، دولت‌ها و سازمان‌ها اغلب می‌توانند از تأثیر بلایا جلوگیری یا حداقل کاهش دهند.

مدیریت بلایا شامل بررسی و مدیریت عوامل علت و معلولی است. این امر مستلزم ارزیابی میزان مقاومت جامعه در برابر یک فاجعه است. برخی از جوامع آسیب پذیرتر از سایرین هستند. به عنوان مثال، جوامع فقیر منابع کمتری برای آماده شدن برای طوفان یا بازگشت از خسارت سیل دارند.

مدیریت بلایا همچنین شامل تجزیه و تحلیل قرار گرفتن در معرض تلفات است. به عنوان مثال، خانه ای که زیر سطح دریا ساخته شده است ممکن است در صورت وقوع طوفان در معرض سیل بیشتری قرار گیرد.